Mondeling Examen

animaatjes-leraren-35422De afgelopen week ben ik begonnen met revalideren. En dat betekent: elke dag een klein examen afleggen. Althans, zo voelt dat voor mij. Want we moeten natuurlijk wel presteren. Ik heb verschillende vriendinnetjes ingeroosterd om mijn (strenge) juf te spelen, een rol die hun op het lijf is geschreven lijkt het wel. En wat een pedagogisch improvisatietalent! Elke oefening wordt al snel naar eigen smaak aangepast of aangevuld.


BOODSCHAPPENLIJSTJE
Zo trap ik in het weekend af met de eerste oefening: verschillende soorten fruit. Mijn juf noemt diverse soorten fruit en ik moet raden (zonder liplezen of spraakafzien!) welke soorten ze heeft gezegd. Dit gaat, op de meloenen, citroenen en limoenen na, vrij goed! De lat wordt al gauw hoger gelegd in de vorm van boodschappenlijstjes. Mijn juf vliegt kris kras door haar virtuele Albert Heijn en strooit met droge kruidenierswaren: Pindakaas, Chardonnay en Larie. Ehhh Larie??? Nee, olie, nee, wasabi, nee, sali, Ohhhhhhhh BROWNIE! Potverdrie, hoe is het nou mogelijk dat ik mijn favoriete versnapering niet versta??

ZAGEN OP DE GANG
Tussen de oefeningen door moet er natuurlijk ook gewoon gewerkt worden. Het is mijn eerste week op kantoor, na aansluiting van mijn CI. En uiteraard ga ik ook hier weer op een auditieve ontdekkingsreis. Mijn collega’s zijn reuze benieuwd hoe het met me gaat als ik de kamer binnenloop. Honderduit vertel ik over mijn ervaringen en het leuke is, ik kan al meer opvangen van wat ze terugzeggen! Als ik me installeer achter mijn bureau hoor ik ineens een kabaal op de gang. Het lijkt wel alsof er een paar houthakkers bomen aan het zagen zijn. Maar dat lijkt me niet realistisch, dus ik kijk even om me heen welke handeling gelijktijdig verloopt met het geluid van de zaagmachines. En daar zie ik het! Mijn collega is aan het scrollen met haar muis…

GELUIDEN UIT DE OUDE DOOS
Ook deze week stond weer bol van de nostalgische geluiden, onder andere: het tikken van mijn sleutels tegen het slot als ik fiets, de waarschuwingsgeluiden van trams en stoplichten, de druppels van mijn lekkende kraan, het kraken van chipjes als iemand naast mij eet, piepjes van het pinapparaat, het gesmak en gesnor van mijn kat, heel veel pratende mensen in de trein (ik versta ze nu nog niet, maar hoor ze dus al wel!) Het is teveel om op te noemen, ik denk dat ik hier mijn wekelijkse vaste rubriek van ga maken 🙂

Ik mag wel zeggen dat ik mijn eerste mondelinge examenweek heel goed af heb gesloten. Dat komt ook vooral door mijn lieve juffen. Zij hebben me heel goed geholpen en pluimen gegeven. En ze waren verbaasd hoe goed het al gaat. Zelf ben ik heel kritisch en wil ik alles gelijk 100% goed doen, maar dat kan natuurlijk niet. Daarom ben ik heel blij dat mijn coaches me op het hart drukken dat ik nog maar één week ben begonnen en nu al veel resultaat boek. Op naar de volgende toetsten!

Wittebroodsweek

Als er één ding is dat ik heb ondervonden deze week, dan is het wel het volgende: de manier waarop je iets ervaart, STAAT of VALT met je mindset. Ik had in mijn vorige blog al gezegd, dat mijn verwachtingen voor de eerste week laag waren. Ik had mezelf voorgenomen dat ik niet zou oordelen over de kwaliteit of het soort geluid dat mijn Cochleair Implantaat (CI) produceert en dat ik mijn focus zou leggen op: alles wat ik beter of meer hoor dan hiervoor, is mooi meegenomen. Met deze invalshoek heb ik een fantastische eerste week gehad! Ik zal me beperken tot een paar hoogtepunten…

SPECIAL AGENT SMITH
smith_listens
Op zondagmiddag zat ik op een terras, het was heerlijk weer. We hadden zojuist een prachtige wandeling gemaakt in de Oostvoornse bossen en de frisse lentegeuren opgesnoven. Een algehele zintuiglijke waarneming, want ik rook, zag én hoorde van alles wat! Opgetogen nestelde ik me in een terrasstoel en toen gebeurde het. De gesprekken van mijn eigen gezelschap schoven naar de achtergrond en plots ving ik van alle kanten buitenaardse gesprekken op. Als een verkeerd afgestelde radio drongen de stemmen mijn CI binnen. Ik kon het niet verstaan, maar voelde me bijzonder agent met geheime krachten en waande me in The Matrix.

OUDE GELUIDEN IN EEN NIEUW JASJE
Je staat er niet altijd bij stil wat je mist, totdat je het niet meer hebt. Bij een slecht gehoor gaat dat vooral op bij spraak. Je verstaat mensen (plots) niet meer en dat mis je. Bij sommige geluiden is dat een ander verhaal. Je vergeet gewoon dat bepaalde dingen geluid maken. Dit natuurlijk tot grote ergernis van je omgeving “Moet dat nou zo hard met die krant omslaan?”. Een greep uit een aantal geluiden uit de oude doos: parfumverstuiver, muisklikken, krant omslaan (doe ik nu véél zachter) sloffen met je voeten, ruisen van bladeren, schuren van broekspijpen wanneer je loopt. Ik heb het allemaal gehoord!

OORSTRELENDE MEREL
Het hoogtepunt van mijn week had ik gistermiddag. Mijn werkdag zat er op, het was tijd voor een glas wijn in de tuin. De warme zon scheen op mijn bolletje en toen schonk Moeder Natuur mij een prachtig concert met als hoofdact: een zingende merel. Het was geen elektrische merel, zoals ik ze al eerder had gehoord. Nee, dit keer hoorde ik het precies zoals vroeger. Elke toon en de gehele melodie van het zingende beestje streelde mijn gehoor. Het leek wel alsof het vogeltje op mijn schouder zat en zei: daar ben ik weer, heb je me gemist? Nou dat had ik! Waterlanders stroomde over mijn wangen.

2.0
Ik wil maar even benadrukken, dat het CI een bijzonder staaltje vernuft is. En het is voortdurend in ontwikkeling. Nu klinken veel dingen nog heel gek en digitaal/buitenaards, maar ik hoor al véél meer en ook anders dan een week geleden. Vanmiddag ga ik weer naar Erasmus MC en dan wacht mij de volgende ronde. Het toverdoosje wordt opgevoerd d.m.v. software en ik krijg oefeningen voor mijn training mee. Dus het wordt alleen nog maar beter kan ik voorzichtig zeggen. Wordt vervolgd!