Levenslied

Mensen vragen me vaak welke geluiden ik mooi vind en hoe het is om die weer te horen.  Laatst vertelde ik al over de zingende Merel. Dat was één van de hoogtepunten tot nu toe. Maar na gisteravond kan ik weer een tophit aan mijn lijstje toevoegen .

4754038-gelukkig-baby-bad-in-badkuipIk was op visite bij een vriendinnetje. Haar zoontje van vier maanden was aan het huilen (Nee, dit is niet het geluid wat ik bedoelde ;)) Hij was een beetje moe en verkouden. Voordat ze hem naar bed bracht, mocht hij eerst nog even lekker in bad. Het schattige ventje was helemaal opgetogen. Ik stond er niet gelijk bij stil, maar toen hoorde ik ineens: zijn ademhaling! Wat een prachtig en vertederend geluid uit zijn kleine borstje. Priceless…

Advertenties

Vallen en opstaan

achtbaanMet de vliegende start die ik maakte, was het onvermijdelijk dat mijn motor een keer zou gaan haperen. De wereld om mij heen maakte veel meer geluid en ik stuiterde als een klein kind door de energie die ik daarvan kreeg. Ik werkte al snel weer volle dagen en vulde de avonden en weekenden met revalideren en afspreken met vrienden. Bewapend met mijn map vol oefeningen liep ik de ene na de andere deur plat en was ik gedreven om van elke oefening een succes te maken. Ondertussen timmerde ik langzaam aan een kleine roofbouw op mijn lichaam. Ik zat in een achtbaan die mij als een razende naar de top had gebracht en mij vervolgens keihard liet vallen.

NO GO AREA
In een kamer zonder muziek en met één gesprekspartner boek ik geweldige resultaten. Ik versta hooguit met enkele herhalingen bijna letterlijk wat mijn “coach” zegt. Op zulke momenten ben ik uitzinnig van vreugde. Maar zou een voetballer ook niet fantastisch scoren, wanneer er geen verdediging om hem heen rent en de keeper in geen velden of wegen te bekennen is? Hoe anders is dat, wanneer er drie tegenstanders in zijn nek hijgen, een bulldozer voor het doel staat en het stadion gevuld is met scanderende supporters?

Zo voelde ik me toen ik deze week weer in een vergadering met 6 man zat, een repetitie met mijn theatergroep bijwoonde en uit eten ging met vrienden. Het kostte me de grootste moeite om op te vangen wat er werd gezegd en ik verdween langzaam weer op de achtergrond met mijn gedachten en twijfels. Zijn dit situaties die ik beter kan vermijden? Ga ik dit ooit wel verstaan en ben ik nu gewoon moe?

WERK AAN DE WINKEL
En dan realiseer ik me: ik ben nog maar drie weken bezig met revalideren, ik heb nog zoveel te leren en moet gewoon geduld hebben. Vanmiddag mag ik weer naar het trainingskamp Erasmus MC. De logopedist zal werken aan mijn luisterskills en de audioloog stelt mijn oor af. Zo werk ik langzaam naar mijn succesvolle penalty.